Teken van leven

Lieve Nouk, 

Margriet



Allereerst mijn excuses voor de radiostilte. Met dit mooie weer kom ik gewoon niet aan bloggen toe!

Lente-proof... Dat is ons balkon nu ook, na een bezoekje aan het tuincentrum. We hebben het balkon opgefleurd met sierplanten, hopelijk vinden de luizen die minder lekker dan groente- en kruidenplanten... En anders gaan we ze met een sopje te lijf. Ons balkon telt nu een hibiscus, een Spaanse margriet en zes gazania's. Jaja, goed voor je plantenkennis! 



Jeugdherberg Rhijnauwen

Utrecht is een fijne uitvalsbasis voor fietstochtjes. Je kunt alle kanten op. In het westen ligt kasteel Haarzuilens, in het noorden bevinden zich Maarssen en de Loosdrechtse Plassen, in het oosten de Utrechtse Heuvelrug en in het zuiden kun je mooi fietsen langs de Lek. Vandaag hebben we het eerste fietstochtje van het jaar gemaakt, naar Amelisweerd en omgeving. Amelisweerd is een klein natuurgebied dat tussen de Uithof, de A27 en de A12 ingeklemd ligt. Je kunt er wandelen langs de Kromme Rijn (in de zomer kun je er ook in zwemmen) en een lekker taartje eten bij Theeschenkerij de Veldkeuken. Eén van mijn favoriete bestemmingen bij mooi zomerweer.  

Hertje

Ik probeer tijdens fiets- en wandeltochten altijd beestjes te spotten. De score van vandaag: twee lama's, een konijn en een paar lammetjes. Twee weken geleden hebben we gewandeld in de Amsterdamse Waterleidingduinen bij Aerdenhout. Ik heb toen voor het eerst herten van dichtbij gezien in het wild! Je snapt wel dat ik erg in mijn nopjes was... :)

Het mag dan wel het begin van de lente zijn, maar ik ga vanavond stamppot maken, nu het nog kan. Andijvie, spekjes, geitenkaas en appel... Bye bye winter!

Liefs,

Nee

Flora

Lieve Nouk,

De lente is in aantocht! Tijdens de fietsrit van huis naar werk kom ik talloze krokussen tegen die hun kopjes boven de aarde uitsteken. Het is een mooi gezicht, zo'n bloemendeken langs de Utrechtse singels. 

Krokusjes

Eigenlijk ben ik niet zo'n bloemen- en plantenmens. Ik vind dat ze er leuk uitzien en lekker ruiken, maar daar houdt het bij op. Als ik een bos bloemen van iemand krijg, dan vind ik het gebaar erg leuk, maar eigenlijk denk ik: "nee hè..." Ten eerste moet je een stukje van die stelen afsnijden, wat mij nooit soepeltjes lukt. Daarna staan ze een tijdje leuk, maar uiteindelijk verwelken ze. Ik laat ze dan nog dagen, zo niet weken, staan, omdat ik te lui ben om de overblijfselen in de vuilnisbak te kieperen en de smerige vaas schoon te maken. Het komt dus voort uit luiheid, maar ook uit desinteresse. Zo kreeg ik een keer een bos rozen van een vriendje, toen ik nog jong was en bij m'n ouders woonde. Het was erg pril, ik kreeg een roos voor elke dag dat we verkering hadden. Dertig in totaal, inderdaad, het was nog maar een maand aan... Ik kreeg de bos in m'n handen gedrukt van een Fleurop-dame, bedankte, legde de bloemen op het aanrecht en ging iets anders doen. Uiteindelijk heeft m'n moeder ze in een vaas gezet. Zij genoot er meer van dan ik!

Planten idem dito. Ik heb al menig cactus dood laten gaan door te weinig water te geven. En we weten allemaal hoe weinig water cactussen nodig hebben...

Ons (reeds gestorven) kruidentuintje

Waar ik dan wel weer wat mee heb, is eetbare planten. Kruiden, groenten, fruit: ik vind het allemaal leuk. Toch rust daar ook een vloek op. Ondanks een goede verzorging, wat bij mij inhoudt dat ze regelmatig water krijgen en dat onkruid verwijderd wordt, overleeft geen enkele plant het. Luizen overwoekeren elke plant. Het is blijkbaar ook niet ideaal om dit soort planten op een balkon te kweken, ver weg van natuurlijke vijanden als lieveheersbeestjes...

Een initiatief dat ik een warm hart toedraag, is Uit je eigen stad. Het idee is om braakliggende terreinen en leegstaande panden in de stad om te bouwen tot akkers en kassen. Zo kun je ervoor kiezen om geen groente en fruit te laten invliegen uit verre oorden, maar om deze producten uit je eigen stad te eten. Zoals de initiatiefnemers zeggen: "groen, duurzaam en lekker!" Het project start in Rotterdam, maar zal zich uitbreiden naar andere steden. Zo hoef je zelf geen moeite te doen, maar kun je toch genieten van weelderig tierende eetbare plantjes. Ik kan niet wachten!

Liefs,
Nee